Mijn omablog_uitvaartverzorging_ermelo_harderwijk-putten

Blog november 2017

Een bericht in mijn mailbox: van mijn tante. Tante licht de familie in over het algemeen graf van haar moeder, mijn oma. Oma is 10 jaar geleden overleden en nu gaat het algemene graf geruimd worden. Mijn broer en ik besluiten voor de laatste keer samen afscheid te gaan nemen.

Op een mooie zondag stap ik in de auto. Het is een flinke reis naar het westen des lands. De begraafplaats is mooi gelegen, vlak aan zee. Mijn oma was echt dol op de zee. Iets meer dan 18.000 graven, vermeldt de website van de begraafplaats. Tjonge, gelukkig hebben we een grafnummer.

“Nou oma, daar zijn we dan…” Goh, wat is het toch mooi hier. 10 jaar geleden alweer… Mijn broer en ik kijken elkaar aan. Op deze plek ligt straks iemand anders. Is oma dan echt weg? Nee, want zolang wij aan haar denken blijft ze in onze herinnering voortbestaan.

Oma was dol op de zee, maar ook op zoete witte wijn en vis. Dus wat hebben we na ons laatste bezoek aan oma gedaan? U raadt het al: zoete witte wijn gedronken en stukjes vis gegeten op een terras aan zee. Heeft u ons zien zitten oma? Dat had u vast leuk gevonden. Proost oma, op u.

Afscheid nemen is niet loslaten
Maar anders vasthouden

Met warme groet, Mireille

P.S. In een algemeen graf worden overledenen van verschillende families begraven. Op zo’n graf rust meestal een grafrusttermijn van 10 jaar. Dat betekent dat het graf 10 jaar na het overlijden van de laatst begraven persoon wordt geruimd.

• Lees meer blogs